Dit artikel is vertaald uit het Engelse origineel. De inhoud dient ter informatie en vervangt geen professioneel medisch advies. Publicatiedatum van het origineel: 2026-10-19.

De gevolgen van auto-immuunziekten voor vruchtbaarheid en zwangerschap verschillen per ziekte, ziekteactiviteit, betrokken organen en behandeling. Hormonale verstoringen, ontsteking of schade aan eierstokweefsel kunnen in sommige gevallen bijdragen aan voortplantingsproblemen. Sommige aandoeningen, zoals lupus of het antifosfolipidensyndroom, hangen samen met hogere zwangerschapsrisico’s. Dezelfde risico’s gelden echter niet voor iedereen met Hashimoto of een andere auto-immuunziekte. Met passende beoordeling en specialistische zorg kunnen veel mensen zwanger worden en een gezonde zwangerschap uitdragen.

Auto-immuunziekten en vruchtbaarheid hangen sterker samen dan veel mensen beseffen. Bij een auto-immuunziekte valt het afweersysteem ten onrechte gezond weefsel aan. Onderzoek toont een gedocumenteerd verband tussen auto-immuunziekten en zwangerschapsverlies, vooral bij lupus, schildklierantistoffen en het antifosfolipidensyndroom. Omdat naar schatting meer dan 23,5 miljoen Amerikanen een auto-immuunziekte hebben, onder wie veel vrouwen in de vruchtbare leeftijd, is inzicht in dit verband belangrijk voor iedereen die een zwangerschap plant of onverklaarde onvruchtbaarheid ervaart.

Belangrijkste punten

  • Het risico voor de vruchtbaarheid hangt af van de ziekte. Lupus, Hashimoto-thyreoïditis, het antifosfolipidensyndroom en CVID beïnvloeden vruchtbaarheid en zwangerschap elk op een andere manier.
  • Actieve ziekte veroorzaakt het grootste deel van het risico. Een stabiele, goed behandelde auto-immuunaandoening heeft een veel lager risicoprofiel dan een actieve opvlamming.
  • Auto-immuunziekten kunnen ook de mannelijke vruchtbaarheid beïnvloeden. Ontsteking en afweeractiviteit kunnen de spermakwaliteit verminderen en afweergerelateerde onvruchtbaarheid veroorzaken.
  • Specialistische zorg kan de uitkomsten verbeteren. Preconceptieadvies en een goed samenwerkend zorgteam kunnen mensen met een auto-immuunziekte helpen een gezonde zwangerschap te hebben.

Wat is auto-immuunvruchtbaarheid? Hoe het afweersysteem de bevruchting beïnvloedt

Auto-immuunaandoeningen kunnen de vruchtbaarheid via verschillende mechanismen beïnvloeden, afhankelijk van de specifieke ziekte. Denk aan systemische ontsteking, schildklier- of andere hormonale stoornissen, bepaalde autoantistoffen, medicatie-effecten en, zeldzamer, directe aantasting van voortplantingsweefsel. Sommige aandoeningen houden ook verband met een verhoogd risico op zwangerschapscomplicaties of zwangerschapsverlies. Dit kan leiden tot onregelmatige cycli, een slechte eicelkwaliteit, mislukte innesteling of zwangerschapsverlies.

Volgens de NIH is bijna 80 procent van de mensen met een auto-immuunziekte vrouw. Dat rechtvaardigt geen routinematige brede antistofpanels. Onderzoek hangt af van de aandoening, klachten en zwangerschapsgeschiedenis.

Welke auto-immuunziekten houden verband met onvruchtbaarheid?

Verschillende auto-immuunziekten vertonen een consistent verband met de vruchtbaarheid, meestal via ontsteking, autoantistoffen of hormoonverstoring. Tot de meest onderzochte aandoeningen behoren lupus, Hashimoto-thyreoïditis, het antifosfolipidensyndroom, auto-immuunhepatitis en common variable immunodeficiency (CVID). Elke aandoening beïnvloedt het voortplantingssysteem via een ander mechanisme en vraagt daarom om een andere behandeling.

  • Systemische lupus erythematodes (SLE): verhoogt tijdens de zwangerschap het risico op opvlammingen, bloedstolsels en pre-eclampsie.
  • Hashimoto-thyreoïditis: sommige studies koppelen schildklierantistoffen aan meer miskramen en vroeggeboorten. Een verband bewijst geen oorzaak en betekent niet voor iedereen hetzelfde risico.
  • Antifosfolipidensyndroom (APS): veroorzaakt bloedstolsels die de placenta kunnen beschadigen en tot herhaald zwangerschapsverlies kunnen leiden.
  • Auto-immuunhepatitis: kan de zwangerschap compliceren, vooral bij cirrose, al eindigen de meeste zwangerschappen met monitoring nog steeds in een levendgeboorte.
  • CVID is een afweerstoornis, geen klassieke auto-immuunziekte, maar kan ermee samengaan. Een immunoloog stemt zwangerschapszorg en zo nodig immunoglobulinesuppletie op de persoon af.

Hieronder worden deze aandoeningen vergeleken, samen met PMOS (polycysteus-ovariumsyndroom), waarover vaak vragen worden gesteld maar dat niet als auto-immuunziekte wordt geclassificeerd:

Aandoening Auto-immuun? Mogelijke invloed op vruchtbaarheid of zwangerschap Belangrijke behandelmaatregel
Systemische lupus erythematodes (SLE) Ja Opvlammingen, risico op bloedstolsels en pre-eclampsie tijdens de zwangerschap Advies vóór de zwangerschap; bij SLE laaggedoseerde aspirine vanaf week 12 indien voorgeschreven
Hashimoto-thyreoïditis Ja Schildklierantistoffen kunnen soms samenhangen met een hoger risico op miskramen en vroeggeboorte TSH-controle; levothyroxine bij een medische indicatie
Antifosfolipidensyndroom (APS) Ja Bloedstolsels in de placenta; herhaald zwangerschapsverlies Aspirine en heparine onder medische begeleiding, afhankelijk van zwangerschaps- en trombosegeschiedenis
CVID Afweerstoornis met overlap met auto-immuunziekten Lage antistofwaarden verhogen het infectierisico; zwangerschapsuitkomsten verschillen Individueel afgestemde immunoglobulinesuppletie wanneer geïndiceerd
PMOS Nee, hormonaal en metabool Geen eisprong en onregelmatige cycli, geen aanval van het afweersysteem Ovulatie-inductie; insulineregulatie
Auto-immuunziekten die verband houden met onvruchtbaarheid en zwangerschapscomplicaties

Hoe beïnvloeden auto-immuunziekten de eicelkwaliteit en de ovariële reserve?

De gevolgen voor eicelkwaliteit en eierstokreserve verschillen per aandoening. Verbanden met de schildklierfunctie of het anti-Müllerhormoon (AMH) bewijzen niet dat alle vrouwen met schildklierantistoffen een slechte eicelkwaliteit of lage reserve hebben.

Emilia Popa en collega’s onderzochten in 2025 in het Journal of Clinical Medicine 86 vrouwen bij een vruchtbaarheidsonderzoek. Ze vonden geen statistisch significant groepsverschil in het aantal blastocysten of eicellen. Een hogere TSH-waarde hing samen met minder blastocysten; dit bewijst geen oorzakelijk verband.

Auto-immuunoöforitis is immuungemedieerde schade aan de eierstokken en een zeldzame oorzaak van primaire ovariële insufficiëntie. Ze kan samengaan met de auto-immuunziekte van Addison of schildklieraandoeningen.

Omdat auto-immuunoöforitis zeldzaam is en moeilijk rechtstreeks te testen, wordt de diagnose meestal pas gesteld nadat andere oorzaken van een vroege achteruitgang van de eierstokfunctie zijn uitgesloten.

Auto-immuunziekten en vruchtbaarheid beïnvloeden zwangerschapsverlies vooral via twee mechanismen: autoantistoffen die de placenta beschadigen en opvlammingen die het lichaam tijdens de zwangerschap belasten. Het antifosfolipidensyndroom veroorzaakt stolling die de bloedtoevoer naar de placenta kan beperken, terwijl actieve lupus het risico op pre-eclampsie en foetale groeirestrictie verhoogt.

Richtlijnen van de Society for Maternal-Fetal Medicine geven aan dat zwangerschappen met actieve lupusnefritis een aanzienlijk hoger risico op pre-eclampsie, foetale groeirestrictie en vroeggeboorte hebben dan zwangerschappen bij patiënten met een stabiele ziekte.

Bij zwangerschappen met anti-Ro/SSA- of anti-La/SSB-antistoffen is het basisrisico op aangeboren hartblok ongeveer 1 tot 2 procent. Na een eerder getroffen zwangerschap bedraagt het herhalingsrisico circa 17 tot 18 procent en kan het na meerdere getroffen zwangerschappen hoger zijn. De specialist bepaalt welke controles bij de situatie passen.

Beïnvloeden auto-immuunziekten de vruchtbaarheid bij mannen?

Ja. Auto-immuunziekten kunnen de mannelijke vruchtbaarheid beïnvloeden via ontsteking die het aantal en de beweeglijkheid van zaadcellen vermindert, auto-immuunaanvallen op teelbalweefsel of antisperma-antistoffen die de bevruchting verstoren. Auto-immuunthyreoïditis, diabetes type 1 en reumatoïde artritis zijn allemaal in verband gebracht met verminderde spermakwaliteit.

Mannen met een auto-immuunziekte en een onvervulde kinderwens kunnen een spermaonderzoek en individuele beoordeling bespreken. Antisperma-antistoftests horen niet standaard bij het eerste onderzoek; de specialist bepaalt of er een indicatie is.

Hoe auto-immuunziekten de mannelijke vruchtbaarheid kunnen beïnvloeden

Hoe kun je zwanger worden met een auto-immuunziekte? Behandelopties uitgelegd

Veel mensen met een auto-immuunziekte kunnen met de juiste voorbereiding zwanger worden:

  1. Plan een beoordeling vóór de zwangerschap. Schildklierfunctie, ziekteactiviteit en gerichte antistoffen worden onderzocht wanneer daar een medische reden voor is.
  2. Werk met je specialist aan het stabiliseren van je aandoening gedurende enkele maanden voordat je probeert zwanger te worden.
  3. Bespreek elk medicijn met je arts, want sommige afweeronderdrukkende medicijnen zijn niet veilig tijdens de zwangerschap.
  4. Vraag bij het antifosfolipidensyndroom naar een lage dosis aspirine of een andere preventieve behandeling.
  5. Stel een zorgteam samen met je reumatoloog, endocrinoloog of immunoloog naast je gynaecoloog.
  6. Houd je cyclus bij met de Premom-app om je lichaam en je vruchtbaarheid beter te begrijpen.

Medicijnen en aandachtspunten bij vruchtbaarheidsbehandelingen

Sommige medicijnen tegen auto-immuunziekten, waaronder methotrexate en mycophenolate mofetil, moeten ruim vóór de bevruchting worden gestopt omdat ze aangeboren afwijkingen kunnen veroorzaken. Andere, zoals hydroxychloroquine en laaggedoseerde steroïden, worden doorgaans als veilig beschouwd om voort te zetten. Stop of verander nooit medicatie zonder begeleiding van je specialist.

Een specialist kiest onderzoeken op basis van de aandoening en voorgeschiedenis. Aanvullende immuunmodulerende behandelingen rond IVF of een poging tot natuurlijke bevruchting zijn zonder vastgestelde indicatie en voldoende bewijs geen standaardzorg.

Hoe wordt een auto-immuunziekte tijdens de zwangerschap behandeld?

Het zwangerschapsrisico hangt af van de aandoening en ziekteactiviteit. Stem verloskundige en specialistische zorg op elkaar af; bloedonderzoek, groeiecho’s en eventuele foetale controles worden individueel gepland. Voeding, leefstijl en medicatie kunnen deel van het plan zijn.

Afweeronderdrukkende medicijnen kunnen het infectierisico verhogen. Chorioamnionitis, een infectie of ontsteking van de vruchtvliezen, vereist medische beoordeling. Ook geelzucht of bloedarmoede bij een pasgeborene moet worden onderzocht. Hemolyse door antistoffen kan afhankelijk van de ernst lichttherapie of andere behandeling nodig maken en is niet automatisch neonatale lupus.

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld voor educatieve en informatieve doeleinden en is geen medisch advies. Raadpleeg altijd een gekwalificeerde zorgverlener of gynaecoloog bij vragen over je menstruatiecyclus, reproductieve gezondheid of medische aandoeningen.

Belangrijke begrippen uitgelegd

  • Auto-immuunziekte: een aandoening waarbij het afweersysteem ten onrechte gezond lichaamseigen weefsel aanvalt, waardoor ontsteking en soms orgaanschade ontstaat.
  • Antifosfolipidensyndroom (APS): een auto-immune stollingsstoornis waarbij antistoffen het risico op bloedstolsels, placentaschade en herhaalde miskramen verhogen.
  • CVID (gemeenschappelijke variabele immuundeficiëntie): een primaire afweerstoornis met lage antistofwaarden, die het infectierisico verhoogt en soms overlapt met een auto-immuunziekte.
  • Hypogammaglobulinemie: abnormaal lage antistofwaarden in het bloed, als op zichzelf staande aandoening of als kenmerk van stoornissen zoals CVID.
  • Chorioamnionitis: infectie of ontsteking van de vruchtvliezen, die kan samenhangen met vroegtijdige weeën.
  • Hemolytische ziekte van de pasgeborene: een aandoening waarbij maternale antistoffen de placenta passeren en de rode bloedcellen van de baby vernietigen, wat geelzucht of bloedarmoede veroorzaakt.
  • Immuungecompromitteerd: een verzwakt afweersysteem hebben door ziekte, medicatie of een andere oorzaak, waardoor de vatbaarheid voor infecties toeneemt.

Veelgestelde vragen

Is PMOS een auto-immuunziekte?

PMOS of PCOS is een hormonale en metabole aandoening, geen vastgestelde auto-immuunziekte. De hoofdanalyse van een genetisch onderzoek uit 2025 vond geen overtuigend oorzakelijk verband; dat sluit niet alle verbanden uit. Schildklieraandoeningen kunnen tegelijk voorkomen. Onderzoek moet een medische indicatie hebben.

Welke vroege tekenen van een opvlamming kunnen belangrijk zijn voor de vruchtbaarheid?

Vermoeidheid, gewrichts- of spierpijn, huiduitslag, lichte koorts en onregelmatige of uitblijvende menstruaties kunnen onderzoek rechtvaardigen, maar bewijzen geen opvlamming. Houd veranderingen bij en neem contact op met de specialist. Controles verschillen per ziekte; klachten of antistoffen alleen beschrijven niet alle risico’s.

Kan een auto-immuunziekte de foetus aanvallen?

Meestal is de afweerreactie gericht op moederlijk weefsel. Anti-Ro/SSA- en anti-La/SSB-antistoffen kunnen echter de placenta passeren en neonatale lupus met uitslag, lage bloedcelaantallen of hartblok veroorzaken. De specialist bepaalt de controles. Routinematige herhaalde hartecho’s voor PR-intervalmetingen worden niet voor iedereen aanbevolen.

Welke opvlammingen kunnen na de bevalling ontstaan?

Het risico hangt af van ziekte, activiteit en behandeling. Postpartumthyreoïditis treft ongeveer 5 tot 10 procent van de vrouwen na een bevalling; sommige studies rapporteren opvlammingen bij circa 30 tot 40 procent van de vrouwen met reumatoïde artritis. Ook lupus kan opvlammen. Plan nazorg na de eerste weken en zo nodig gedurende het eerste jaar.

Kan voeding helpen bij onvruchtbaarheid die samenhangt met auto-immuniteit?

Voeding geneest geen auto-immuunziekte of onvruchtbaarheid. Mediterrane eetpatronen hangen samen met enkele gunstiger vruchtbaarheidsmaten, maar een specifiek oorzakelijk voordeel is niet bewezen. Bij Hashimoto kan correctie van een aangetoond tekort nodig zijn. Neem jodium of selenium alleen na deskundige beoordeling.

References

  1. Report of the Office of Autoimmune Disease Research in the Office of Research on Women’s Health (OADR-ORWH). National Institutes of Health. January 2025. Accessed September 17, 2026. https://orwh.od.nih.gov/sites/orwh/files/docs/FY23-24%20Report%20of%20the%20Office%20of%20Autoimmune%20Disease%20Research%20in%20the%20Office%20of%20Women%27s%20Health_REVISED.pdf
  2. Silver R, Craigo S, Porter F, Osmundson S, Kuller J, Norton M. Society for Maternal-Fetal Medicine Consult Series #64: Systemic lupus erythematosus in pregnancy. Society for Maternal Fetal Medicine. March 2023. Accessed September 17, 2026. https://publications.smfm.org/publications/462-society-for-maternal-fetal-medicine-consult-series-64/
  3. Popa EC, Maghiar L, Maghiar TA, et al. Hashimoto’s Thyroiditis and Female Infertility: A Clinical and Statistical Investigation of Endocrine and Ovarian Markers. J Clin Med. 2025;14(13):4770. doi:10.3390/jcm14134770 https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12250945/
  4. Popa EC, Maghiar L, Maghiar TA, et al. Hashimoto’s Thyroiditis and Female Fertility: Endocrine, Immune, and Microbiota Perspectives in Assisted Reproduction-A Narrative Review. Biomedicines. 2025;13(6):1495. doi:10.3390/biomedicines13061495 https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40564214/
  5. Lun Hon K, Leung AKC. Neonatal Lupus Erythematosus. Autoimmune Diseases. 2012;2012:1-6. doi:10.1155/2012/301274 https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22973504/
  6. Xing X, Wei D, Lu Q. Causal Relationship Between Polycystic Ovary Syndrome and Autoimmune Diseases: A Two-Sample Mendelian Randomization Study. Am J Reprod Immunol. 2025;93(5):e70083. doi:10.1111/aji.70083 https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/aji.70083
  7. Alyaqout F, Aw M, Saleh E, et al. Common Variable Immune Deficiency and Pregnancy: Improving Outcomes Through Multidisciplinary Care. J Clin Med. 2026;15(10):3810. doi:10.3390/jcm15103810 https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42194784/
  8. Jung E, Romero R, Suksai M, Gotsch F, Chaemsaithong P, Erez O, Conde-Agudelo A, Gomez-Lopez N, Berry SM, Meyyazhagan A, Yoon BH. Clinical chorioamnionitis at term: definition, pathogenesis, microbiology, diagnosis, and treatment. Am J Obstet Gynecol. 2024 Mar;230(3S):S807-S840. Epub 2023 Mar 21. doi:10.1016/j.ajog.2023.02.002. PMID:38233317. PMCID:PMC11288098. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/38233317/
  9. SMITH L. Diagnosis and Treatment of Antiphospholipid Syndrome. American Family Physician. 2006;74(1):184-184. Accessed September 17, 2026. https://www.aafp.org/afp/2006/0701/p184
  10. Chung YY, Heneghan MA. Autoimmune hepatitis in pregnancy: Pearls and pitfalls. Hepatology. 2022;76(2):502-517. doi:10.1002/hep.32410 https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/hep.32410
  11. Carp HJA, Selmi C, Shoenfeld Y. The autoimmune bases of infertility and pregnancy loss. Journal of Autoimmunity. 2012;38(2-3):J266-J274. doi:10.1016/j.jaut.2011.11.016 https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0896841111001296
  12. Carlson K, Mikes BA. Postpartum Thyroiditis. ncbibooks. November 8, 2025. Accessed September 17, 2026. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32491578/
  13. Zucchi D, Tani C, Cascarano G, Elefante E, Mosca M. Postpartum challenges in women with systemic autoimmune diseases. Frontiers in Lupus. 2026;4. doi:10.3389/flupu.2026.1788752 https://www.frontiersin.org/journals/lupus/articles/10.3389/flupu.2026.1788752/full
  14. Alesi S, Villani A, Mantzioris E, et al. Anti-Inflammatory Diets in Fertility: An Evidence Review. Nutrients. 2022;14(19):3914. doi:10.3390/nu14193914 https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9570802/
  15. National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases. Autoimmune Diseases. Last reviewed March 2023. Accessed October 26, 2026. https://www.niams.nih.gov/health-topics/autoimmune-diseases
Supplementen en mannelijke vruchtbaarheid: bewijs