Annika | Starania o ciążę po stracie i ponowne poznawanie swojego ciała

To doświadczenie jednej osoby, udostępnione za jej zgodą. Indywidualne doświadczenia mogą się różnić. Premom oferuje informacje edukacyjne i narzędzia do monitorowania, ale nie zastępuje porady, diagnozy ani leczenia medycznego. Skonsultuj się z pracownikiem ochrony zdrowia.

Annika ma w domu dwoje małych dzieci — trzyletnie i półtoraroczne. Wie również, czym jest utrata ciąży. Na początku tego roku niespodziewana ciąża zakończyła się ciążą biochemiczną, a przez kolejne tygodnie czekała na cykl, który nie wracał zgodnie z planem. Tak zaczęła ponowne starania, a nauka odczytywania sygnałów własnego ciała dała jej coś, czego mogła się trzymać.

Nowy początek po stracie

Strata w marcu zmieniła sposób, w jaki Annika patrzyła na wszystko. Uświadomiła jej też bardzo wyraźnie, jak bardzo pragnie kolejnego dziecka. Jej ciało nie wróciło jednak do równowagi według prostego harmonogramu. Gdy krwawienie ustało, liczyła dni i czekała, nie wiedząc, kiedy znów wszystko wyda się normalne.

„Po ustaniu krwawienia związanego z tą stratą minęło 36 dni, zanim pojawił się regularny cykl.”

Te 36 dni wiązało się z obawą, którą zna wiele kobiet. Jeśli cykle miały być długie, znalezienie okna płodnego oznaczałoby więcej testów i więcej niepewności każdego miesiąca.

Monitorowanie przed Premom i brakujący element

Przed Premom Annika używała FEMM do śledzenia cykli. Mogła tam zapisywać podstawowe dane, ale czuła, że czegoś brakuje.

„To było dobre podstawowe narzędzie, ale bez pasków LH naprawdę nie wiedziałam, co się dzieje.”

Dlaczego wybrała Premom

Annika zetknęła się z Premom kilka lat wcześniej, w jeszcze trudniejszym okresie. Jej pierwsza ciąża zakończyła się stratą, a ona szukała wszystkiego, co mogłoby pomóc. Miała kupić popularny monitor płodności, lecz jako świeżo upieczona mężatka uważnie liczyła każdy dolar i cena była zbyt wysoka. Paski Premom były przystępne, więc od nich zaczęła.

Gdy wreszcie wszystko stało się jasne

Poznawanie własnego ciała nie nastąpiło z dnia na dzień. Annika szczerze przyznaje, że potrzebowała czasu, aby wszystkie elementy połączyły się w całość.

„Tak naprawdę minął rok, zanim naprawdę nauczyłam się, jak to robić.”

W tym czasie poczęła drugiego syna. Później kontynuowała monitorowanie w okresie poporodowym, dając ciału przestrzeń na regenerację. Właśnie wtedy wszystko, czego się uczyła, ostatecznie ułożyło się w całość.

„Potrzebowałam trzech miesięcy monitorowania po porodzie, aby zrozumieć, jak działa moje ciało — i wtedy wszystko stało się jasne.”

Jak dziś podchodzi do swojego okna płodnego

Kiedy ona i jej mąż postanowili spróbować ponownie po stracie, Annika miała plan oparty na wiedzy o własnym cyklu. Początkowo robili większe odstępy, a gdy otworzyło się okno płodne, skupili na nim starania. Nadal czytała porady dotyczące zdrowia i samopoczucia w aplikacji Premom oraz przesyłała wyniki swoich paskowych testów owulacyjnych easy@Home, aby widzieć rezultaty zamiast je zgadywać.

Tym razem ich działania zbiegły się z oknem płodnym i ten cykl zakończył się ciążą. Annika jest obecnie w 10. tygodniu ciąży. Podkreśla, że najważniejsze było dostatecznie dobre poznanie własnego ciała, aby wiedzieć, kiedy otwiera się jej okno płodne, oraz wytrwałość po wszystkim, co przyniósł miniony rok.

Co Annika chce przekazać innym kobietom

Bardziej niż jakikolwiek szczegół monitorowania chciała przekazać właśnie to. Doskonale wie, jak trudna emocjonalnie może być kolejna próba.

„Starania o ciążę po stracie są bardzo trudne. Niepewność — czy zajdę w ciążę i czy ciąża się utrzyma? — stanowi ogromną przeszkodę psychiczną. Jeśli po kilku miesiącach się nie uda, nie ma nic wstydliwego w poproszeniu o pomoc i poszukaniu zewnętrznego wsparcia.”